1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Innovation Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

تولید نانوذرات سخت به روشی آسان

کلمات کلیدی : کبالت - نانوذرات - نانوذرات تاریخ خبر : 1386/11/09 تعداد بازدید : 3177

محققان بالاخره موفق شدند نانوذرات مغناطیسی سخت مبتنی بر ساماریوم-کبالت را که یک ماده مغناطیسی مهم فنی است، تولید کنند.

محققان بالاخره موفق شدند نانوذرات مغناطیسی سخت مبتنی بر ساماریوم-کبالت را که یک ماده مغناطیسی مهم فنی است، تولید کنند. پینگ لیو و همکارانش در دانشگاه تگزاس توانستند این کار را با استفاده از یک روش ساده آسیاب گلوله‌ای به انجام برسانند؛ در این روش ذرات در یک ماده فعال سطحی معلق بودند. ذرات تولید شده دارای توزیع اندازه یکنواختی می‌باشند که منجر به کوئرسیویتی (مقاومت یک ماده مغناطیسی در برابر غیرمغناطیسی شدن) بالای آنها در دمای اتاق می‌شود.

آنیزوتروپی مغناطیس بلوری ترکیبات فلزات واسطه خاکی کمیاب مبتنی بر SmCo5 و Sm2Co17 بالاتر از تمام مواد از این دسته بوده و بنابراین این ترکیبات کوئرسیویتی بالایی دارند. این امر موجب می‌شود جذابیت بالایی جهت استفاده در کاربردهای مختلف داشته باشند. با این حال این مواد با کاهش اندازه به آسانی اکسید می‌شوند و در نتیجه روش‌های معمولی همچون روش‌های محلول شیمیایی ، برای تولید نانوذرات پراکنده مناسب نمی‌باشند. در نتیجه هیچ نانوذره مغناطیسی سخت از گروه ساماریوم-کبالت که در دمای اتاق دارای کوئرسیویتی باشند، تاکنون تولید نشده است.

لیو در مصاحبه با nanotechweb.org بیان داشت: «پس از مواجهه با مشکلات عدیده در مسیر تولید نانوذرات SmCo با روش‌های محلول شیمیایی، گروه ما تصمیم گرفت که از یک راهکار مستقیم‌تر (خرد کردن تکه‌های این ماده با آسیاب گلوله‌ای) برای تهیه این نانوذرات استفاده کند».

با وجودی که آسیاب گلوله‌ای یک روش معمول برای تولید ذرات در صنایع متالورژی و سرامیک می‌باشد، اما با این روش تنها ذرات میکرومتری از فلزات ایجاد می‌شود، حتی اگر عمل آسیاب به مدت طولانی ادامه یابد. دلیل این امر این است که ذرات خرد شده می‌توانند در طول فرایند آسیاب دوباره به هم جوش بخورند.

لی.و و همکارانش این مشکل را با افزودن یک ماده فعال سطحی به مخلوط حل کردند. بدین ترتیب ذرات ریز تشکیل شده در حلال غوطه‌ور شده و نمی‌توانند دوباره به هم جوش بخورند. مزیت دیگر این روش این است که این ماده فعال سطحی از آلوده شدن نانوذرات به موادی که می‌توانند باعث از بین رفتن خاصیت مغناطیسی آنها شوند، جلوگیری می‌کند.

این تیم تحقیقاتی همچنین روشی برای جداسازی ذرات بر مبنای اندازه آنها ابداع نموده‌اند که می‌تواند ذراتی با ابعاد بین 15 تا 25 نانومتر را از مخلوط جدا کند. لیو توضیح می‌دهد: «در حقیقت می‌توان این روش آسیاب کردن را گسترش داده و نانوذرات دیگر را نیز با آن تولید کرد». در حقیقت این گروه تحقیقاتی تلاش نموده است که با استفاده از این روش نانوذرات ماده مغناطیسی مهم دیگری با نام نئودیمیوم-آهن-بور را تولید کند.