1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Innovation Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

تولید پلیمرهای پرشاخه حامل دارویی از منومرهای سیتریک اسید

کلمات کلیدی : پلیمر زیست سازگار - سرطان تاریخ خبر : 1392/12/03 تعداد بازدید : 3432

محققان دانشگاه پیام نور تبریز با همکاری پژوهشگران دانشگاه لرستان موفق به تولید پلیمرهای پرشاخه زیست تخریب‌پذیر و سازگار با محیط بدن گردیدند.

محققان دانشگاه پیام نور تبریز با همکاری پژوهشگران دانشگاه لرستان موفق به تولید پلیمرهای پرشاخه زیست تخریب‌پذیر و سازگار با محیط بدن گردیدند. این پلیمرها که به روش پلیمریزاسیون تراکمی از منومرهای سیتریک اسید و گلیسرول تهیه شده اند، می‌توانند در حوزه پزشکی به عنوان نانو حامل‌های دارو به ویژه در درمان سرطان مورد استفاده قرار گیرد.

از آنجا که اسید سیتریک در نقطه ذوب خود تجزیه می‌شود، بسپارش از این منومر برای آماده‌سازی پلیمرها و کوپلیمرهای آن امکان‌پذیر نیست. در این کار تحقیقاتی سه نوع پلیمر پرشاخه با نسبت‌های مختلفی از سیتریک اسید و گلیسرول تحت شرایط دمایی و زمانی یکسان سنتز شد. این پلیمرهای سازگار با محیط‌های بیولوژی دارای تعداد فراوانی حفره‌های درونی است و توانایی زیادی در حمل دارو دارد. همچنین وجود گروه‌های عامل در سطح این پلیمر باعث رها‌سازی دارو به گیرنده مورد نظر می‌شود. پلیمر‌های مذکور می‌توانند در محل مولکول‌های بیولوژیکی کاربرد مناسبی داشته باشند.

فرزانه سعادت مهر، کارشناس ارشد رشته شیمی الی دانشگاه پیام نور تبریز مراحل انجام این پژوهش را به این صورت شرح داد: «برای سنتز پلیمر‌های پرشاخه، مونومر‌های چند عاملی سازگار با محیط بدن مورد استفاده قرار گرفت. برای این منظور نسبت‌های مختلف از اسید سیتریک و گلیسرول با یکدیگر ترکیب شده و مرحله به مرحله گرما داده شد تا از تجزیه اسیدسیتریک جلوگیری شود. آب تولید شده به عنوان محصول جانبی به‌وسیله‌ی پمپ خلأ از پلیمرهای پرشاخه جدا شد. در ادامه با استفاده از روش‌هایی نظیر GPC، TGA، NMR، DLS و سایر روش‌های متداول ساختار این پلیمر‌ها مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت خاصیت میزبان- میهمان آن‌ها نیز با استفاده از HPLC، UV مطالعه شد. همچنین مقدار IC50 سیس پلاتین کپسوله شده در پلیمر پرشاخه بر روی سلول‌های سرطانی C26به روش MTT مورد بررسی قرار گرفت.»

طبق گفته‌های سعادت مهر، می‌توان این پلیمر‌های پرشاخه را به راحتی با تغییر دو فاکتور مهم نظیر زمان واکنش و نسبت مونومر با وزن ملکولی بسیار بالا سنتز کرد. این پلیمر‌ها که توانایی عبور از غشاء سلول را دارا هستند. همچنین این پلیمرها که همانند دندریمرها، دارای گروه‌های عاملی بسیار زیاد و حفره‌های درونی فراوان هستند، حمل کنندههای مناسبی برای انواع مولکول‌های دارویی از جمله داروهای ضد سرطان همانند سیس پلاتین به روش فیزیکی (کپسولاسیون) و یا شیمیایی (مزدوج کردن)هستند.

نتایج این تحقیق حاکی از آن است که پلیمر پرشاخه تولید شده از لحاظ اقتصادی ارزان و به صرفه است. علاوه‌بر این دوز داروی ضد سرطان کپسوله شده با پلیمر‌های پرشاخه نسبت به داروی ضد سرطان آزاد به نصف کاهش یافته، در نتیجه عوارض ناشی از داروی ضد سرطان بر روی سلول‌های سالم کاهش می‌یابد. به گفته سعادت مهر نتایج این کار تحقیقاتی اخیراً در آمریکا ثبت اختراع شده است.

نتایج اخیر این کار تحقیقاتی که به دست فرزانه سعادت مهر، دکتر محسن عادلی دکتری شیمی الی (عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی لرستان) صورت گرفته است، در مجله Journal of Applied Polymer Science (جلد 129، شماره 6، 15 سپتامبر سال 2013، صفحات 3665 الی 3671) منتشر شده است.