1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Innovation Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

تأیید برخورد شهاب‌سنگ با زمین با مطالعه نانوذرات الماس

کلمات کلیدی : کاربرد فناوری نانو در زمین شناسی تاریخ خبر : 1393/09/10 تعداد بازدید : 2899

محققان با بررسی نانوذرات الماس بدست آمده از منطقه وسیعی در آمریکای شمالی، اروپا و خاورمیانه، فرضیه برخورد شهاب‌سنگی با زمین در 13000 سال قبل را تایید کردند.

پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا به بررسی نانوالماس‌های 13 هزار ساله گردآوری شده از سه قاره مختلف پرداختند تا فرضیه‌ برخورد شهاب‌سنگ با زمین را مورد بررسی قرار دهند.
بیشتر حیوانات عظیم الجثه آمریکای شمالی نظیر اسب‌ها، شترها، گربه‌‌سانان دندان شمشیری و خرس‌ها در حدود 13هزار سال قبل به شکل مرموزی از بین رفتند. دلیل این انقراض ناگهانی موضوع بحث دانشمندان بوده است. ماحصل این بحث‌ها نظراتی بوده که هنوز ثابت نشده است.
جیمز کنت استاد رشته زمین شناسی دانشگاه کالیفرنیا معتقد است که تصادم اجرام آسمانی با زمین، نقش اساسی در انقراض این گونه‌ها داشته است. بر اساس این فرضیه، «برخورد اجرام آسمانی موجب سرد شدن زمین در 12800 سال قبل شده است. با کاهش دما و سخت شدن شرایط زندگی، حیوانات درشت‌تر ساکن امریکا از بین رفته‌اند. این رویداد موجب از بین رفتن قوم کالویس در ما قبل تاریخ شده است.»
در مقاله‌ای که اخیراً کنت و همکارانش در نشریه Journal of Geology منتشر کردند، به بررسی نانوالماس‌های به جای مانده از این تصادم پرداختند. این نانوالماس‌ها ماحصل برخورد اجرام آسمانی با زمین است. آن‌ها دریافتند که نانوالماس‌ها در منطقه‌ای موسوم به YDB با ابعاد 50 میلیون کیلومتر مربع در نیمکره شمالی پخش شده‌اند.
کنت با همکاری 21 دانشگاه از شش کشور مختلف به بررسی 32 منطقه در 11 کشور واقع در آمریکای شمالی، اروپا و خاورمیانه پرداختند.
کنت می‌گوید: «ما موفق به کشف یک لایه نازک در سه قاره مختلف شدیم که غنی از نانوذرات الماس بود. چنین نانوذراتی تنها در اثر برخوردهای آسمانی بوجود می‌آیند. این نانوساختارها در دمای 2200 درجه سانتیگراد بوجود آمده‌اند که هیچ آتشفشان یا پدیده طبیعی روی زمین نمی‌تواند چنین گرمایی ایجاد کند و تنها برخورد اجرام آسمانی مولد چنین حرارتی هستند.»
البته در اثر چنین برخوردی ترکیبات کربنی مختلف پدید می‌آیند اما پژوهشگران روی نانوذرات الماس متمرکز شدند.
کنت می‌افزاید:«انوع مختلفی از الماس‌ها در منطقه YDB یافت شد که دلیل این تنوع آن است که نانوذرات در شرایط دما، فشار و سطح اکسیژن مختلف بوجود آمده‌اند.»
براساس آزمایش‌های انجام شده روی نمونه‌های منطقه YDB، بیشتر مواد موجود در این منطقه نانوذرات الماس هستند. این نانوذرات به دانشمندان یک تصویر کلی از فضای 13000 سال قبل می‌دهد. به لحاظ ساختاری ترکیب این لایه با لایه به جای مانده از 65 میلیون سال قبل (زمان انقراض دایناسورها) شباهت‌های زیادی دارد.