1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Innovation Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

جذب ارزان‌تر فلزات سنگین به‌کمک فناوری نانو

موضوع : علم و پژوهش کلمات کلیدی : فلزات سنگین - جاذب نانوحفره - آب تاریخ خبر : 1389/07/06 تعداد بازدید : 5323

جاذب‌های نانوحفره‌ای ارزان قیمتی برای جذب فلزات سنگین پسماند صنایع مختلف، در پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای سنتز شد.

نتایج همایش نهایی پروژه NanoCap

 جاذب‌های نانوحفره‌ای ارزان قیمت، برای جذب فلزات سنگین پسماند صنایع مختلف، در پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای سنتز شد.

دکتر حمید سپهریان، موفق به سنتز جاذب نانوحفره‌ی جدیدی با ظرفیت جذب بالا برای کاتیون‌های سنگین شده‌است.

دکتر سپهریان، در گفتگو با بخش خبری سایت ستاد ویژه‌ی توسعه‌ی فناوری نانو گفت: «بیشتر محققان از لیگاندها و واکنش‌گرهای یون گزین گران‌قیمت برای اصلاح خواص جذبی نانوحفرات استفاده می‌کنند، درحالی‌که ما از نمک‌های معدنی که ارزان‌قیمت‌تر هستند برای اصلاح خواص جذبی نانوحفره MCM-41 استفاده کرده‌ایم».

وی ادامه داد: «برای انجام این کار، ابتدا یک محلول آبی از سورفکتانت (ماده‌ی فعال سطحی) را تهیه کرده و به آن محلول سدیم سیلیکات را اضافه نمودیم تا دیواره‌ی سیلیکاتی در اطراف میسل‌های تشکیل شده از سورفکتانت قرار گرفته و در همین حین به آن محلول آبی از نمک معدنی مورد نظر را اضافه کردیم. بعد از چند ساعت هم خوردن مخلوط را صاف نموده و پس از شستشو و خشک کردن، آن را در کوره تا دمای 550 درجه سانتی‌گراد قرار دادیم و به این ترتیب سورفکتانت را با سوختن خارج کردیم».

نتایج ارزیابی کارایی جاذب‌های تهیه شده، نشان می‌دهد که با ورود لانتانیم، جذب یون‌های سرب، روی، توریم، آهن و تنگستن افزایش می‌یابد.

جزئیات این پژوهش -که با همکاری دکتر سید واقف حسین، دکتر سید جواد احمدی، دکتر احمدرضا ذوالفقاری دریانی و مرتضی آزاد موسوی انجام شده،- در مجله‌ی Chin. J. Chem (جلد 28، صفحات 566-561، سال 2010) منتشر شده‌است.