1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Innovation Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

روش‌هایی برای کاهش سمّیت نانولوله‌های کربنی

کلمات کلیدی : مواد نانوهیبریدی تاریخ خبر : 1392/01/18 تعداد بازدید : 3903

نگرانی‌ها پیرامون اثرات سمی نانولوله‌های کربنی موجب شده تا محققان به مطالعه این ساختارها بپردازند. در تحقیقاتی که اخیرا در نشریه Angewandte Chemie به چاپ رسیده است، نشان داده شده که نانولوله‌های کربنی دست نخورده که طول بلندی دارند دارای اثراتی نظیر آزبست هستند. اگر سطح این نانولوله‌ها اصلاح شوند یا طول آنها به زیر یک حدی کاهش یابد آنگاه اثرات سمی آن کاهش می‌یابد.

نگرانی‌ها پیرامون اثرات سمی نانولوله‌های کربنی موجب شده تا محققان به مطالعه این ساختارها بپردازند. در تحقیقاتی که اخیرا در نشریه Angewandte Chemie به چاپ رسیده است، نشان داده شده که نانولوله‌های کربنی دست نخورده که طول بلندی دارند دارای اثراتی نظیر آزبست هستند. اگر سطح این نانولوله‌ها اصلاح شوند یا طول آنها به زیر یک حدی کاهش یابد آنگاه اثرات سمی آن کاهش می‌یابد.

نانولوله کربنی اولین بار در دهه 1990 شناسایی شد. این ماده را می‌توان به‌صورت شیمیایی اصلاح کرد و از آن به‌عنوان حامل دارو شیمی‌درمانی استفاده کرد. همچنین می‌توان برچسب‌های فلورسانس به این ترکیبات اضافه کرد یا اسیدهای نوکلئیک را درون این ساختارها وارد کرد. با این کار دامنه کاربرد نانولوله‌های کربنی افزایش می‌یابد. 

از سوی دیگر نانولوله‌های کربنی اصلاح شده می‌تواند به‌عنوان سوزن عمل کرده و غشاء سلولی را سوراخ کند با این کار نانولوله تبدیل به نانوسوزن می‌شود. از این نانوسوزن می‌توان برای تزریق و وارد کردن دارو و عوامل تشخیصی به‌درون سیتوپلاسم سلول استفاده کرد.
filereader.php?p1=main_9d6be7a965e8692cd
در کنار این ویژگی‌ها و کاربردهای گوناگون نانولوله‌های کربنی، نگرانی‌هایی مبنی بر اثرات سمی این نانولوله‌ها وجود دارد. یکی از مهمترین نگرانی‌ها در باره نانولوله‌ها در سال 2008 مطرح شد که به موجب آن نانولوله‌های کربنی می‌توانند باعث بروز سرطان شوند. نتایج برخی آزمایشات نشان داد که اگر نانولوله‌های کربنی اصلاح نشده به بدن موش تزریق شود آنگاه این نانولوله‌ها موجب نوعی پاسخ غیرمعمول در بدن موش می‌شود پاسخی که شباهت بسیاری به عکس العمل بدن در هنگام مواجه با آزبست دارد.

در مقاله‌ای که محققان به چاپ رساندند نشان دادند که اگر نانولوله‌های کربنی اصلاح سطحی شوند دیگر سمی نخواهند بود. البته همه نوع اصلاح شیمیایی موجب از بین رفتن سمیت نانولوله‌ها نمی‌شود. تنها اصلاحاتی که موجب کاهش اندازه نانولوله‌های کربنی شود بدون این که موجب متجمع شدن آن شود می‌تواند اثرات سمی نانولوله‌ها را کاهش دهد.

کوستاس کوستارلوس رهبر این تیم تحقیقاتی از دانشگاه UCL با همکاری آلبرتو بیانکو از CNRS فرانسه و ماریزو پراتو از دانشگاه تریست ایتالیا روی این پروژه کار می‌کنند. کوستارلوس می‌گوید از نظر ساختاری شباهت‌هایی میان نانولوله کربنی و آزبست وجود دارد که موجب می‌شود نگرانی‌هایی درباره استفاده از نانولوله کربنی وجود داشته باشد. کاری که ما در این پروژه انجام دادیم این بود که طراحی جدیدی برای تولید نانولوله‌های بی‌خطر ارائه کردیم این کار هم با اصلاح شیمیایی و هم با استفاده از کوچک کردن اندازه نانولوله‌ها قابل انجام است.