1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Innovation Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

نانوحاملی برای مبارزه با مشکل بزرگ شدن بافت قلب

کلمات کلیدی : قلب - دارو - نانوحامل لیپیدی تاریخ خبر : 1393/09/25 تعداد بازدید : 2811

محققان با استفاده از یک نانوساختار لیپیدی، نانوحاملی برای رساندن پروتئینی موسوم به اپلین به بافت قلب ساختند. این پروتئین می‌تواند برای رفع مشکل هایپرتورپی یا بزرگ شدن بیش از حد قلب مفید باشد. نتایج آزمایش‌های انجام شده روی موش‌ها رضایت‌بخش بوده است.

پژوهشگران دانشگاه استنفورد فرمولاسیون جدیدی ارائه کردند که با استفاده از آن می‌توان نوعی پپتید درمانی موسوم به اپلین را به درون بافت قلب تزریق کرد. با این روش می‌توان برخی بیماری‌های قلبی را بهبود داد. این گروه تحقیقاتی با استفاده از این روش جدید، اپلین را وارد بدن موش‌های بیمار کردند. نتایج نشان داد که عملکرد قلب آن‌ها بهبود قابل توجهی پیدا کرده است.
راجاداس از محققان این پروژه می‌گوید: «نتایج این پروژه گامی مهم در مسیر توسعه روش‌های درمان بیماری‌های قلبی است.»
هایپرتورپی یا بزرگ شدن بیش از حد قلب، یکی از عوامل مرگ ورزشکاران است. عملکرد اشتباه دریچه، استرس و تمرینات سنگین از عوامل بروز این مشکل است.
گیرنده‌های پروتئین G روی بافت‌های قلب نقش حسگر استرس را ایفا می‌کنند. در صورت وجود اپلین، این گیرنده کور شده و مانع از بروز مشکل می‌شود. زمانی که قلب به هر دلیل، طپش‌های شدیدی را تجربه کند، ترشح اپلین افزایش می یابد. در بیمارانی که مشکل هایپرتروپی دارند، سطح اپلین در بدن آن‌ها بسیار کم است؛ دلیل این موضوع مشخص نیست. پزشکان برای رفع این مشکل، تزریق وریدی اپلین را تجویز می‌کنند. اما داروی تزریق شده عمر کوتاهی داشته و به سرعت از پلاسمای خون زدوده می شود. بنابراین دوره اثربخشی آن بسیارکوتاه و در حدود 8 دقیقه است. برای حل این مشکل محققان از یک نانوحامل پپتیدی استفاده کردند تا اپلین را در بدن حفظ کنند.
این تیم تحقیقاتی اسب تروجانی از جنس لیپید ساختند که به عنوان نانوحامل، اپلین را در بر گرفته و آن را از سیستم خون به بافت قلب می‌رساند. زمانی که این دارو در دو نوبت با فاصله 14 روز به موش‌های آزمایشگاهی تزریق شد، موش‌های مورد نظر نسبت به موش‌های کنترل، بهبود قابل توجهی به دست آوردند.
نتایج این پژوهش در نشریه Biomaterials منتشر شده است.