علاج واقعه قبل از وقوع بايد کرد !

خلاصه :
الحمدلله فناوري‌نانو در کشور ما با سرعتي بالا فراگير شده و زمان آشنايي ما با اين فناوري تقريباً در همان شروع منحني رشد آن بوده است. يکي از نشانه‌هاي اين فراگيري زود هنگام، تصويب رشتة فناوري نانو در وزارت علوم و پذيرش دانشجو در اين رشته در برخي از دانشگاه‌هاي کشور همچون شريف، کاشان، علم و صنعت، دانشگاه تهران و ... مي‌باشد. اما از هم اکنون که در ابتداي مسير آموزش فناوري نانو قرار گرفته‌ايم بايد به اين سؤالات اساسي پاسخ گفت که چه چيزي را مي‌خواهيم تدريس كنيم؟رشتة فناوري نانو را براي چه مي‌خواهيم؟چه نيازي به فارغ التحصيلان اين رشته داريم؟ و در كل“اين ره که مي‌رويم به کجاست؟“

الحمدلله فناوري‌نانو در کشور ما با سرعتي بالا فراگير شده و زمان آشنايي ما با اين فناوري تقريباً در همان شروع منحني رشد آن بوده است. يکي از نشانه‌هاي اين فراگيري زود هنگام، تصويب رشتة فناوري نانو در وزارت علوم و پذيرش دانشجو در اين رشته در برخي از دانشگاه‌هاي کشور همچون شريف، کاشان، علم و صنعت، دانشگاه تهران و ... مي‌باشد. اما از هم اکنون که در ابتداي مسير آموزش فناوري نانو قرار گرفته‌ايم بايد به اين سؤالات اساسي پاسخ گفت که چه چيزي را مي‌خواهيم تدريس كنيم؟رشتة فناوري نانو را براي چه مي‌خواهيم؟چه نيازي به فارغ التحصيلان اين رشته داريم؟ و در كل“اين ره که مي‌رويم به کجاست؟“ امروزه با هر کدام از مسؤلان، در ارتباط با پديدة فرار مغزها صحبت کنيد، بدون آن كه از اصل موضوع و ريشه‌هاي اين پديده سخني به ميان آيد،‌ يك مثنوي در مضرات و دلايل موضعي آن خواهيد شنيد. بگذريم از راهکارهاي .... بنا به تأييد بسياري از نخبگان و فارغ‌التحصيلان دانشگاه‌ها، يکي از ريشه‌اي‌ترين دلايل فرار مغزها، ‌ارتباط نداشتن رشته‌ها و دروس تدريس شده در دانشگاه‌ها با نيازهاي کشور و فضاي خارج از دانشگاه است. تقريباً اغلب و شايد بتوان گفت تمامي رشته‌ها و حتي سرفصل دروس تدريس شده در دانشگاه‌هاي ما، کپي شده از رشته‌هاي دانشگاه‌هاي خارجي است بدون توجه به اين نكته كه كشور ما در چه سطحي است و داراي چه نيازها و چه اولويت‌هايي مي‌باشد. در نتيجه خروجي اين دانشگاه‌ها -بنا به تأييد ديگران- افرادي بسيار قوي‌تر و توانا‌تر از همترازهاي اروپايي و آمريکايي خود هستند كه پس از خروج از دانشگاه با محيطي روبه‌رو مي‌شوند که هيچ احساس نيازي به اندوخته‌هاي علمي و توانايي‌هاي آنها ندارد! درست شبيه به اينکه شناگران ماهري را در استخرهايي تربيت کرده سپس آنها را در محيطي خشک و بدون آب رها کنيم. طبيعي است که آنها به دنبال آب خواهند رفت، ولو در آن سوي آب‌ها ! اگر چه ما در برخي رشته‌ها راه فوق را طي كرده‌ و به امروز رسيده‌ايم، هيچ حتم و تقديري نيست که در فناوري نانو نيز مجبور به تکرار اين تجربيات باشيم. ما امروز در تدريس کردن يا نکردن اين فناوري، در تعيين دروس و محتواي دوره‌ها و تصميم براي خروجي اين رشته مختاريم؛ اما اگر صرفاً با ديدي فانتزي به قضيه نگاه کنيم و به کپي‌برداري از دروس و سرفصل‌هاي کشورهاي ديگر بپردازيم ، در چند سال آينده بايد داد بيکاري و فرار و ...... برآوريم. پس به تمامي طراحان، تصويب کنندگان و مدرسان فناوري نانو توصيه مي‌شود که از همين ابتداي راه، به گونه‌اي هدفمند و با برنامه حرکت کنند تا در چند سال آينده شاهد افزوده شدن عده‌اي با عنوان فارغ التحصيل فناوري نانو به جمع بيکاران يا مهاجران از کشور نباشيم.