همايش‌هاي داخلي؛ وسيع و كم عمق

خلاصه :
هر سال در موضوعات مختلف علمي، ‏سياسي، اجتماعي و ... همايش‌ها و نشست‌هاي ‏فراواني با عنوان ملي و بين المللي برگزار مي‌شود ‏كه اغلب پيشوند - اولين همايش ... - را به همراه ‏دارند.

هر سال در موضوعات مختلف علمي، ‏سياسي، اجتماعي و ... همايش‌ها و نشست‌هاي ‏فراواني با عنوان ملي و بين المللي برگزار مي‌شود ‏كه اغلب پيشوند "اولين همايش ..." را به همراه ‏دارند. فناوري نانو نيز در چند سال اخير به يکي ‏از دستمايه‌هاي جذاب براي برگزاري چنين ‏همايش‌هايي تبديل شده است و بسياري از ‏دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و حتي مراکز اجرايي و ‏‏... مجري همايش‌هايي در سطوح مختلف ‏بوده‌اند. حمايت ستاد از همايش‌هاي مرتبط با ‏فناوري نانو نيز مشوقي براي اين موضوع بوده ‏است. در اين خصوص لازم است به چند نکته ‏اشاره شود:‏ در اغلب همايش‌هاي داخلي (نه صرفاً ‏همايش‌هاي نانو) برنامة زمان‌بندي به درستي اجرا ‏نمي‌شود و معمولاً دريافت مقالات تا چند روز ‏قبل از برگزاري برنامه ادامه مي‌يابد. به اين ترتيب ‏عملاً زماني براي داوري و نظارت بر ‏سطح علمي همايش باقي نمي‌ماند و تمام پتانسيل ‏عوامل صرف امور اجرايي و پيگيري مي‌شود. لذا ‏مي‌بينيم که معمولاً درصد مقالات ضعيف و فاقد اعتبار ‏علمي در اين همايش‌ها بالاست.‏ سايت اينترنتي همايش‌هاي معتبر دنيا، چکيدة مقالات را ‏قبل از برگزاري در اختيار كاربران قرار مي‌دهد، درحالي‌كه سايت اغلب همايش‌هاي ‏داخلي بسيار ضعيف و كم محتوي است و نه تنها ‏کمکي به افزايش غناي علمي برنامه نمي‌کند ‏بلکه حتي جنبة اطلاع رساني را نيز به درستي ‏انجام نمي‌دهد.‏ بنابراين با استفاده از اطلاعات آنها نمي‌توان هيچ ديدي نسبت به سطح مقالات به‌دست آورد. سياست‌گزاري ‏و برنامه‌ريزي متمرکز در همايش‌هاي داخلي، کمتر ديده مي‌شود و هر دانشگاه ‏به طور مستقل و بدون توجه به پتانسيل‌هاي خود ‏و ديگران، در موضوعات ‏مختلف همايش برگزار مي‌کند. لذا اين برنامه‌ها نوعاً ‏منقطع و بدون يک راهبرد کلّي هستند و روند رو ‏به جلو در آنها مشاهده نمي‌شود. به همين دليل ‏بعضاً برخي کارها براي چندمين بار با تغييرات ‏بسيار جزئي، در اين سمينارها ارائه مي‌شود.‏ از آنجا که نمي‌توان از دانشگاه‌ها انتظار ‏داشت، خود به خود و بدون هيچ اقدام ‏انگيزشي، به رفع اين مشکلات بپردازند، لازم ‏است نهادهاي متولي در هر زمينة خاص، ‏سياست‌هاي حمايتي را به شكلي تنظيم كنند كه ‏مراكز براي برخورداري از منابع مالي، خود را ‏ملزم به اطلاع‌رساني به موقع، رعايت برنامه زمان‌بندي،‌ نظارت علمي قوي بر مقالات و دركل، ارتقاي سطح علمي برنامه‌ها كنند.‏ البته در زمينة خاص فناوري نانو،‌سياست‌هاي ‏حمايتي ستاد تاحدودي مشكلات مذكور را در ‏نظر گرفته است، اما براي افزايش تأثير اين ‏حمايت‌ها نياز است نگاه‌ها بيشتر كيفي باشد تا ‏كمّي. براي اين منظور نياز است ارزيابي در طول ‏اجرا،‌ بررسي سطح مقالات و مقايسه با ‏همايش‌هاي قبلي نيز به معيارهاي ارزش‌گزاري ‏همايش‌ها افزوده شود. همچنين با توجه به توانايي‌ها ‏و پتانسيل‌هاي مراكز علمي مختلف نياز است ‏براي هر موضوع،‌ مركز يا قطب خاصي در كشور ‏تعيين شود تا هم نظارت بر سطح علمي همايش‌ها ‏ساده‌تر شود و هم امكان تمركز زدايي از تهران ‏فراهم شود.