1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Initiative Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • مدیریت بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمینه استاندارد سازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

افزایش قابلیت چسبندگی پلیمرها

فیلم¬ها و قطعات پلیمری دارای کاربردهای فراوان و گسترده¬ای در صنعت به ویژه صنایع خودرو و چرم سازی هستند. استفاده از این نوع پلیمرها اغلب با مشکلاتی روبرو هست که چسبندگی سطحی پلیمرها یکی از مشکلات عمده در کاربرد این مواد در صنعت هست. ایجاد و یا افزایش قابلیت چسبندگی بر روی سطوح پلیمری پیش از اعمال فرآیندهایی مانند چاپ، رنگرزی، آبکاری، اتصال به قطعات دیگر و یا پوشش، ضروری است. بهبود خواص سطحی این مواد با هدف افزایش قابلیت چسبندگی آنها یکی از چالش¬های پیش روی صنایع به ویژه صنعت خودرو و چرم سازی است. استفاده از فناوری¬های اصلاح سطحی مانند فناوری پلاسما و به ویژه پلاسمای سرد می¬تواند به عنوان تکنیکی بسیار موثر و مقرون به صرفه در خط تولید این صنایع به منظور بهبود خاصیت چسبندگی پلیمرها کار گرفته شود. این فناوری با بهبود و تغییر خواص سطحی موجب اتصال و بهبود چسبندگی سطوح پلیمری می¬شود. پلاسما طی فرایندهای تمیزکاری سطح، ایجاد عوامل شیمیایی فعال و کندکاری بر سطح می تواند بر چسبندگی بین دو پلیمر تأثیر گذار باشد.

پیش زمینه طرح :

در این طرح شرایط بایستی به گونه ای طراحی گردد تا تمامی متغیرهای آزمون (یا طرح) اعم از: زمان پردازش، رژیم پلاسمای مورد استفاده و ... قابلیت افزایش ابعاد در مقیاس صنعتی به همراه ملاحظات اقتصادی (مقرون به صرفه بودن) را داشته باشد. برخی از ملاحظات به شرح ذیل ارائه می گردد: 1) بررسی اثر پلاسما بر سایر مشخصات سطوح 2) لزوم انتخاب پارامترهای سیستم مانند نوع پلیمرها بر مبنای یک مسأله واقعی 3) لزوم تعیین میزان ماندگاری اثر در شرایط مختلف 4) توجه به زمان پردازش پلاسمایی و سرعت عملکرد سامانه پلاسمایی و انطباق و یا نزدیک بودن آن به معیارهای متناسب با نیاز صنعت 5) لزوم مقیاس پذیر بودن روش ارائه شده 6) بررسی و ارزیابی راندمان انرژی مصرفی در سامانه های طراحی شده 7) مقایسه عملکرد پلاسما با سایر روش های مرسوم (در صورت وجود)